De Hogere Paden van Liefde – De Zoektocht naar diepere en meer Diepgaande Liefde 24 Januari 2015 / Judith Kusel

Standaard

image

Toon mij de diepte van je eigen innerlijk zielzelf,
dat innerlijke zelf dat daar is, waar niemand je kan zien,
noch in jou kijkt.
Dat is de waarheid van wie en wat je bent.
Het is dan, en alleen dan,
dat Liefde diens ware gezicht onthult.

(Judith Kusel)

Mijn gehele leven wilde ik de werkelijke dieptes weten, de kern van het Mysterie dat ligt achter wat gezien wordt en in dat wat ongezien is, en wat het grotere kosmische geheel samenhoudt. Het werd een Zoektocht op zichzelf, want ik heb een natuurlijke leergierigheid en een zeer diep gevoel van bestemming wat op de één of andere manier hieraan verbonden is en heb dat gehad zolang als ik het me herinneren kan.
Want hoe dieper ik in het Mysterie van het leven van de gehele Schepping graaf, hoe meer ik naar de energie van Liefde zelf gebracht wordt, want Liefde, en het Leven zijn met elkaar verstrengeld en je kunt de één niet van de Ander scheiden. Het is één en hetzelfde. Want zonder Liefde verwelken wij en sterven, zoals een plant zonder water en teveel Zon: zonder Liefde verliest het leven zelf alle betekenis, want wij werden geschapen om te houden van wat wij doen en te doen waar wij van houden, en te houden van voorbij zelfs dat.

Het is Liefde meer dan wat anders dan ook dat betekenis en reden aan het leven geeft.
Dan, hoe komt het dat wij menselijke wezens het er zo moeilijk mee hebben om van onszelf en al het leven te houden?
In 2009 ging ik op een reis, een Zoektocht om uit te vinden waarom het was dat ik in Afrika geboren was, hetgeen een innerlijke en externe reis van ontdekking op zichzelf werd. Het leerde me dingen over het leven en de Liefde hetgeen ik mezelf nooit ten doel gesteld had om te vinden, en toch gaf het de kernbetekenis voor het nieuwe leven dat binnenin mij gevormd werd. Op zichzelf werd het een reis van initiaties in/naar de hogere rijken en in/naar het Mysterie zelf.
In precies diezelfde tijd, begon toen mijn innerlijke geheugenbank getriggerd te worden, hetgeen nauw gelinkt wat aan het weer ontmoeten van mijn Tweeling Vlam, en dan gewoonweg geheugenbank na geheugenbank open gekliefd te hebben, en daarmee intense pijn. Die pijn kwam vanuit dit leven, en de donkere nachten van de ziel waarin ik gedoken was voordat ik hem ontmoette, maar toen zo ongeveer meer triggerde over het hem eindelijk te ontmoeten, degene waar ik mijn gehele leven naar gehunkerd had, en van wie ik heldere dromen had toen ik 17 jaren oud was.

Dus, ik vertrok, alles achterlatend en hierin wilde ik genezen, en ik wilde de waarheid in alles vinden, en ik wist dat ik niet kon verschrompelen, en dat op de één of andere manier mijn ziel dit naar zichzelf toe zou halen en ik geen andere optie meer had. Ik moest in het Mysterie gaan graven dat zich voor mij aan het ontvouwen was, niet alleen omdat ik in begon te tappen op grote energiegebieden, en in immense informatie waar nog nooit toegang tot verkregen was door de mens (zoals nu), en tezelfdertijd, moest ik steeds dieper in mijn eigen ziel geheugenbanken graven, en ermee beginnen om de kwaadheid, de pijn en wat voor bagage dat er ook maar was los te laten – niet alleen van dit leven maar ook van wat daarvoor kwam – meer dan dit is een diep wantrouwen en angst voor dezelfde man waar ik van hield. Waar kwam dat vandaan en wat betekende het?
Ik deel dit vandaag met jullie, want op een bepaalde manier weet ik nu dat uiteindelijk de Hogere paden van Liefde dit van ieder enkelvoudig persoon van jullie zal eisen. Niet op Zoektochten of reizen gaande zoals ik dat deed, maar eerder voorbereid te zijn om in de waarachtige dieptes van jezelf te graven en dan te gaan en alle pijn, de kwetsingen/verwondingen, de kwaadheid van een ver verleden loslaten.
Want heel veel van de zielen die incarneerden sinds de Tweede Wereldoorlog en die zich toen vrijwillig aanmelden om te helpen bij dit gehele evolutionaire proces, hadden karmische linken, banden en patronen met deze planeet, en dit komt van lang voorafgaand aan Mu en Lemuria, en dan aan die eerste beschavingen voorafgaand aan deze. Dit heb ik opgenomen in mijn boek, “Why I was born in Africa” welke ik dit jaar hoop te voltooien.

Het was in deze allereerste beschavingen dat de zaden gezaaid werden voor wat later de karmische patronen van de mens, van het collectief werden, en toen ook van de individuele zielen. Aangezien sommige van de zielgroepen vanaf het allereerste begin bij de planeet betrokken waren, in co-creatieve rollen, zijn zij nu teruggekeerd om het oude eindelijk tot rust te brengen, om alle karmische patronen te ontbinden en los te laten, de schakels en alles dat nog steeds gedaan moet worden – aldus dat verder kan gaan in het evolutionaire proces van zielgroepen en zielen en hier niet weer hoeven terug te keren. Wij op het planetaire niveau kunnen niet evolueren tenzij we eindelijk de onevenwichtigheden wederom in evenwicht gebracht en opgeruimd hebben.

Wij zijn niet de gehele tijd engelen geweest – en we zullen de schaduwen, het licht en iedere menselijke karakteristiek binnenin ons hebben.
Want de gehele kosmos evolueert – evolueert en breidt altijd onophoudelijk op zichzelf uit en aldus is het ook met zielen en zielgroepen, want zij verhuizen dan in/naar de hogere dimensies en de hogere evolutionaire staten van het bestaan en werken in de grotere kosmische rijken.
Wij allemaal hadden zielcontracten die we opgesteld hadden, onder de begeleiding en de grote liefdevolle zorg van de Heren van Karma, zodat wij hen weer tegemoet konden treden in dit leven op een gegeven tijdstip in onze reis door het leven. Met sommigen hebben wij karmische schulden op te ruimen, oude negatieve patronen op te ruimen, en daarom zullen zij in onze levens op komen dagen als diegenen die ons het meest uitdagen, maar ook als diegenen waar wij het meest van houden. Sommigen zullen slechts gedurende een korte tijdsperiode binnenkomen, en sommigen gedurende een geheel leven, en sommigen voor slechts een tijdsperiode, maar allen brengen immense lessen van liefde met zich mee.

image

Zo vaak verzetten wij ons tegen deze lessen van liefde, want zij dagen ons tot in onze wezenlijke kern uit. Want haat is zeer veel verwant aan liefde, en met sommige zielen meer dan met andere zielen. Echter, achter al deze pijn, kwaadheid, liefde en wat anders maar ook, is er angst.
Angst om lief te hebben, angst om waarachtig lief te hebben en meer angst om ons te openen voor Liefde. Angst om gekwetst te worden.
Want Liefde is de grootste kracht die er is.

Zolang als wij met onze vingers naar elkaar kunnen wijzen, hoeven wij niet in het hart en in de rijken van liefde te gaan graven, want we sluiten het hart af, en we weigeren om lief te hebben. Echter, door slechts dat te doen, maken we onszelf ziek en bitterheid, rancune, emotionele bagage zijn het resultaat welke onze ware levenskracht smoort en de vreugde van het leven verwijdert en het wonder van het leven van een zielvol, liefdevol leven!
Wat het ook is dat de ander naar ons terug reflecteert, zijn slechts delen van onszelf die we ons niet eigen gemaakt hebben noch van gehouden hebben aangaande onszelf en zeer vaak, wat het ook is dat wij zien is iets wat over meer dan één levensspanne gekomen is en moet voor eens en voor altijd opgelost worden. Anderszins zullen we voor alle eeuwigheid aan die ziel gebonden zijn – totdat we eindelijk de lessen van Genade leren.

Ik heb ontdekt dat hoe meer de ziel geheugenbanken getriggerd raken, en ik die oude bagage, de pijn en de karmische schakels en patronen los kon laten, hoe meer mijn hart en ziel zich konden openen voor Liefde. Ik ben op zoveel manieren genezen, en mijn angsten zijn opgelost zoals mist dat voor de Zon doet. Voor de eerste keer in mijn leven ben ik in staat om lief te hebben, totaal, onvoorwaardelijk en ook volledig. Dat kon ik voorheen niet.
Ik kan eindelijk van mijn Tweeling Vlam houden voor wie en wat hij is, want de ziel geheugenbanken werden opgeruimd, en met immense liefdevolle Genade/Goedgunstigheid. Nu kan ik de immense Liefde zien, het kaliber van de man zelf, en ik kan liefhebben tot in de dieptes van mijn wezen en vertrouwen met mijn gehele hart, ziel en de rest.

Want pijn is een grote leraar. Het leert ons dat iets niet helemaal in orde is, dat er iets mis is, en bovenal, dat er ergens draken zijn om te leren liefhebben, om te temmen en er vrienden mee te worden. Zeer vaak zijn deze draken niet in de persoon die op onze knoppen drukken en ons tot in de ware kern uitdagen, maar deze draken liggen daar BINNENIN onszelf, en alles waar wij niet van gehouden hebben noch voorheen erkenden.
Ik sta vandaag in groot respect voor de kosmische wetten, welke eeuwig daar zijn, en wederom begin ik hen te begrijpen, het is alsof de gehele kosmische orde zichzelf in een paar eenvoudige woorden onthult.
Nergens is dit meer waarheid dan in deze wet: WAT BINNEN IS, IS BUITEN.
Wat BINNENIN onszelf is zal aan de buitenzijde reflecteren en wat daar is dat niet opgelost en terzijde geschoven is zal aan de buitenzijde in de vorm manifesteren. Wat wij vrezen trekken we aan. Wat we afwijzen wijst ons af. Waar we aangaande onszelf niet van houden, zullen anderen aangaande dat van ons niet houden.

Met mijn gehele hart, ziel, geest en macht wil ik immer dieper graven in het Mysterie van de Liefde zelf, en in het Mysterie van het Leven zelf.
Ik wil de dieptes en de ademhaling en het gehele kosmische Wezen van Liefde voelen, ervaren en kennen en die Liefde worden met alles dat IK BEN.
Ik wil geen verlies lijden aangaande de dieptes van het Bestaan/van Zijn – dat, mijn innerlijke waarheid, tot in de kern levend.
Het is niet gemakkelijk, ja, en het duwt me helemaal voorbij de norm en heeft dat altijd gedaan. Maar ik kan niet oprecht zijn anders dan wat daar binnenin mijn ziel is en wat daar voor mij is om te leren en meer dan dit, dit ligt in de rijken van de ziel, de liefde en het leven.
Ik ben moe van de muren, vestingen, van alle kwetsuren en pijn.
Ik wil het leven in zuivere Liefde leven en naakt en gestript tot in de kern staan.
Ik ben moe van het pretenderen – het heeft me nooit gediend.
Ik ben moe van het verzorgen van kwetsuren – alles dat het deed was me aan het einde nog meer verwonden.
Ik wens om het leven te omhelzen en overvloediger te leven.
Ik wens om Liefde te omhelzen en overvloediger lief te hebben.
Ik wens om in de dieptes van de Liefde te graven en die oceaan van Liefde mij te laten dragen waar het dat ook maar wilt.
Ik wens om dieper lief te hebben, meer diepgaand en lief te hebben met heel mijn hart en ziel.

Ik wens mijn Geliefde te omhelzen, met alles dat hij is, en te graven in de dieptes van zijn hart, geest, lichaam en ziel, en dan om te ontdekken dat die Liefde overal is, in ieder atoom, alle energie, iedere cel, ieder wezen, want daar is het in de Mysterie van wat van hem de man maakt, de ziel die hij is.
Ik wil niet ineenschrompelen in deze Zoektocht.

Ik wil niet door het leven gaan en geen Liefde ervaren in al diens ontelbare vormen en vermommingen.

Meer dan dit, wil ik mijn hart steeds meer voor Liefde openen, en oneindig en eeuwig Liefhebben en dan zelfs daaraan voorbij.
Er is een enorm groot bord in de hemelen en het leest: GEEN INEENSCHROMPELEN TOEGESTAAN!
(Judith Kusel)

Vertaling: Cobie de Haan – http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/
http://judithkusel.wordpress.com/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s